«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.
Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.
Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ’όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ...»

Mario de Andrade

η συνέχεια εδώ »

ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ''Σ Ο Κ''

Τρόμος από άκρη σε άκρη για ένα αύριο που μπορεί να έχει μέχρι και ανθρώπους να λιμοκτονούν στους δρόμους της Αθήνας, όπως στα χρόνια της γερμανικής κατοχής.
Παπακωνσταντίνου, Δαμανάκη, Τρισέ, ο Ολλανδός πρωθυπουργός, ο Μπαρόζο, ο Γιούνκερ – όλος ο θίασος επί σκηνής έχει βγάλει μπροστά μας το μαύρο και τη θανατίλα για μια χώρα που πτωχεύει και καταρρέει.
Πλήρης εφαρμογή του Δόγματος του Σοκ, όπως αυτό περιγράφεται στο βιβλίο της Ναόμι Κλάιν (που έχει γίνει παγκόσμιο μπεστ σέλερ στην εποχή μας) και λέει αυτό που ακριβώς εφαρμόζεται σήμερα στην Ελλάδα:
«Τρομάξτε όσο πιο πολύ μπορείτε το λαό, υποβάλλετέ τον σ’ ένα σοκ, ώστε να τον αδρανοποιήσετε από τον φόβο του και να περάσετε έτσι ανενόχλητοι ό,τι θέλετε όσο δύσκολο κι οδυνηρό για τον κόσμο, που όμως δεν θα μπορεί να αντιδράσει μουδιασμένος από το σοκ που θα του έχετε επιβάλλει».
Σοφή συνταγή εξ ου και οι τελευταίες κραυγές για άρνηση ΔΝΤ και Κομισιόν να μας δώσουν την 5η δόση του δανείου, οπότε τον Ιούλιο δεν θα έχουμε να φάμε, καθώς θα υπάρξει στάση πληρωμών και συντάξεων.
Εκτός κι αν είμαστε υπάκουα παιδιά και εφαρμόσουμε αγόγγυστα τα σκληρά τους μέτρα. Επειδή όμως, δεν είμαστε λωτοφάγοι, ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτή η τρομακτική απειλή δεν έχει αντίκρισμα γιατί δεν συμφέρει ΔΝΤ και Κομισιόν για τον εξής πολύ απλό λόγο: εάν δεν έχει λεφτά η Ελλάδα να ζήσει και να πληρώσει τα δάνειά της, ολόκληρο το σύστημα του ευρώ καταρρέει, η τοξικότητα της ελληνικής οικονομίας αυτομάτως μεταβιβάζεται στις οικονομίες χωρών που δανείζουν την Ελλάδα και άρα δεν έχουν κανένα λόγο να μας αφήσουν να πτωχεύσουμε.
Η δόση του δανείου λοιπόν, θα δοθεί και το Δόγμα του Σοκ δεν πρέπει να μας μετατρέπει σ’ ένα λαό τρομαγμένων και άβουλων όντων.

Πηγή : newsbomb.gr

η συνέχεια εδώ »

ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ.............

Αξιοκρατία..........μια λέξη που την έχω συναντήσει, μόνο ως ζητούμενο, στις εκθέσεις ιδεών κατά τα μαθητικά μου χρόνια. Μια λέξη που ταυτίζεται, με την γνώση, την ικανότητα και το ήθος. Μια λέξη, που ξεστομίζεται εύκολα ( απο αυτούς που υποτίθεται ότι την παρέχουν ή από αυτούς που την υπόσχονται ), αλλά....................μένει στον αέρα.................πράξη δεν γίνεται ποτέ!!!!!!!!

Επι σειρά δεκαετιών, οι ακαδημαϊκές και οι διοικητικές εξουσίες, παραδόθηκαν στο χορό της αναξιοκρατίας, χάνοντας έτσι τον αρχικό τους προσανατολισμό αλλά και την εξέλιξη της γνώσης. Οι επιλογές αυτές, άρχισαν να βυθίζουν την χώρα μας, και με το πέρασμα του χρόνου, όλοι οι τομείς πήραν την κατιούσα, μέχρι που φτάσαμε στις μέρες μας με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα...........

Για να υπάρξει σταθερότητα θα πρέπει αυτοί που κατέχουν τις θέσεις να πείσουν ότι το αξίζουν, γιατί έχουν καλύτερη παιδεία, εκπαίδευση, εργάζονται σκληρά και κύριος σκοπός τους είναι το κοινό καλό....διότι το να κατέχουν θέσεις κλειδιά του δημοσίου βίου της χώρας άνθρωποι της εξουσίας, λόγω πολιτικών παρεμβάσεων, και να ισχυρίζονται ότι διαθέτουν ευφυϊα ανώτερη απο των απλών ανθρώπων, τότε αυτό αποτελεί προσβολή της νοημοσύνης των υπόλοιπων ανθρώπων που ζουν στην ίδια χώρα.

Αν θέλουμε λοιπόν να πάμε μπροστά, αν θέλουμε τα παιδιά μας να ζήσουν καλύτερα απο εμάς,  θα πρέπει να εξασφαλίσουμε την αξιοκρατία, και επειδή η αξιοκρατία ξεκινάει απο την Παιδεία θα πρέπει να επενδύσουμε πολλά σ΄αυτήν........και θα πρέπει να δουλέψουμε όλοι μαζί για να το πετύχουμε. Διαφορετικά δεν θα βγούμε απο το βούρκο...............π ο τ έ !!!!!!!!!!!!

η συνέχεια εδώ »